در این رگرسیون دستگاه عمومی پارامترهای تمام واحدها در تمام زمان‌ها بیان شده است. یکی از معمولی‌ترین اشکال سازمان‌دهی داده‌ها در رابطه زیر براساس واحدهای تصمیم‌گیری است. بنابراین داریم:


همچنین داده‌ها می‌توانند به شکل انباشته به صورت زیر بیان شوند:

به طوری که Y دارای رتبه ۱×n، X دارای رتبه k×n و e دارای رتبه ۱×n می‌باشد. همچنین ممکن است رابطه فوق به صورت زیر بیان گردد:

به طوری که i یک بردار ۱×n از واحدها،  اسکالر و  می‌باشند. اختلاف بین مقاطع (بنگاه‌ها، کشورها، مسیرها، استان‌ها و …) در  نشان داده می‌شود و در طول زمان ثابت فرض می‌گردد. اگر فرض ما این باشد که  برای تمام بنگاه‌ها ثابت است، روش OLS تخمین‌های کارا و سازگاری از  به دست خواهد داد. ولی اگر فرض کنیم که در بین مقاطع مختلف اختلاف وجود دارد، باید از روش‌های دیگری برای تخمین استفاده شود.
اگر مشاهدات مربوط به تک تک مقاطع در دوره‌های یکسان و ثابت قرار داشته باشد (یعنی تعداد مشاهدات هریک از آنها با هم برابر باشند) در این حالت گفته میشود که پانل تعادلی است. ولی اگر مشاهدات مربوط به تک تک مقاطع با هم متفاوت و در دوره‌های مختلفی نیز باشند، هرچند ممکن است تعداد مشاهدات یکسان باشد، اما چون در دوره‌های متفاوت هستند به این حالت پانل غیرتعادلی می‌گویند.

۳-۳- تخمین‌زننده‌های GMM

جهت آشنایی با تخمین زننده‌های روش تعمیم یافته گشتاورها (GMM) ابتدا تخمین روش گشتاورها را بیان کرده، سپس آن را تعمیم داده و پروسه تخمین GMM را استخراج میکنیم.

۳-۳-۱- روش گشتاورها

روش گشتاورها یک تکنیک تخمین است که بیان می‌دارد پارامترهای مجهول باید به وسیله انطباق گشتاورهای جامعه (که توابعی از پارامترهای مجهول هستند) با گشتاورهای نمونه‌ای مناسب تخمین زده شوند. در ابتدا لازم است شرایط گشتاوری به نحو مطلوبی تعریف شود (گرین^[۶۵]، ۲۰۰۳).

۳-۳-۲- شرایط گشتاوری

با این فرض که نمونه‌ای از مشاهدات شامل  داشته باشیم، در حالی که می‌خواهیم یک پارامتر مجهول  بردار  با اندازه حقیقی  ‌ را تخمین بزنیم. فرض کنیم  یک بردار  ‌ پیوسته و تابعی از  ‌ باشد و  ‌ وجود داشته باشد و برای همه  تعریف شده باشد. براین اساس شرایط گشتاوری به این صورت است:

به عنوان مثال هر گاه نمونه  از یک توزیع گاما  با اندازه‌های حقیقی  داشته باشیم، روابط میان گشتاورهای این توزیع و پارامترهای آن عبارتند از:

براساس تعاریف قسمت قبل خواهیم داشت:

شرایط گشتاوری عبارتند از:

۳-۳-۳- روش تخمین گشتاورها

در حال حاضر بررسی خواهیم نمود که چگونه یک پارامتر بردار  با بهره گرفتن از شرایط گشتاوری داده شده در قسمت قبل تخمین زده می‌شود.
در اولین مورد در جایی که  کاملاً تعریف شده است به وسیله شرایط گشتاوری p=q قرار داده می‌شود. سپس شرایط گشتاوری  ، ‌یک مجموعه از معادلات p را برای مجهولات p‌ارائه می‌دهد. حل این معادلات با لحاظ نمودن شرایط گشتاوری اندازه  را به دست می‌دهد و این سبب می‌شود به اندازه حقیقی  ‌ برسیم. با این وجود نمی‌توانیم  را مشاهده نماییم و فقط  را داریم. روش معمول برای ادامه پروسه این است که گشتاورهای نمونه‌ای از  را تعریف کنیم:

بدین صورت روش گشتاورها تخمین زننده‌ای از  را ارائه می‌کند. اگر گشتاورهای نمونه تخمین‌های مناسبی از گشتاورهای جامعه ارائه دهند انتظار خواهیم داشت تخمین زننده  ‌ که از شرایط گشتاوری نمونه  حاصل می‌شود تخمین خوبی از اندازه حقیقی  که از شرایط گشتاوری جامعه  حاصل می‌شود بدست دهد (آرلانو و باند، ۱۹۹۱).

۳-۳-۴- تخمین روش تعمیم یافته گشتاورها

تخمین زننده GMM هنگامی که پارامترهای  ‌ به وسیله شرایط گشتاوری بیش از حد مشخص شده‌اند، مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این مورد دستگاه معادلات  ،q معادله را برای p مجهول ارائه می‌دهد که به وسیله  ‌ قابل حل است. حال اگر در موارد کاملا مشخص شده پروسه را برای بدست آوردن یک تخمین زننده ادامه دهیم خواهیم داشت:

هنگامی که معادلات q برای مجهولات p‌وجود دارد، از‌آنجایی که معادلات بیشتری نسبت به مجهولات وجود دارد نمی‌توانیم یک بردار  ‌ که شرایط  را برقرار نماید شناسایی نماییم.
لیکن می‌توان یک بردار  یافت که  را تا حد امکان به صفر نزدیک کند.
این بردار می‌تواند به وسیله تعریف

جایی که:

و  یک ماتریس وزن دهنده  معین مثبت و تصادفی می‌باشد حاصل شود. این نکته لازم به ذکر است که  می‌باشد و  است، تنها اگر  باشد. بنابراین  ‌ می‌تواند در مورد کاملا مشخص شده صفر باشد؛ اما در مورد بیش از حد مشخص مثبت است.

۳-۳-۵- تعریف تخمین زننده GMM

با فرض اینکه یک نمونه مشاهدات شامل  داریم و میخواهیم یک پارامتر مجهول  ماتریس  با ارزش حقیقی  را تخمین بزنیم  یک مجموعه از شرایط گشتاوری q میباشد و  به گشتاورهای نمونه اشاره دارد. تابع استاندارد زیر را تعریف میکنیم:

جایی که  یک ماتریس معین مثبت  است.
براین اساس تخمین زننده GMM از  عبارت است از:

تخمین زننده GMM که با این شرایط بدست می‌آید دارای خواص مجانبی زیر است:
۱- سازگاری ۲- نرمال مجانبی ۳- کارآیی مجانبی

۳-۳-۶- تخمین ماتریس کوواریانس

با توجه به بردار تخمین زده شده  ‌، تخمین زننده ماتریس کوواریانس مجانبی را می‌توان به صورت زیر نوشت:

لازم به ذکر است که ماتریس کوواریانس مجانبی به اندازه نمونه وابسته می‌باشد.
علت این است که  ‌ نباید یک فرایند ساکن در نظرگرفته شود و یا اینکه ماتریس وزن دهنده  ‌به یک ماتریس یکنواخت غیر وابسته به T ‌تمایل پیدا کند.
ساکن بودن برای سازگاری و یا نرمال مجانبی بودن تخمین زننده‌های  و برای سازگاری بسیاری از تخمین زننده‌های ماتریس کوواریانس ضروری نیست.
یکی از اجزاء اصلی ماتریس کوواریانس مجانبی  می‌باشد. بنابراین ما به یک تخمین زننده سازگار از  نیاز داریم که بتواند شرط  را برآورده سازد.

۲-۲-۱-۵-۵ امر ذهنی
استحکام محافظه کاری و حسابداری باعث شده که بیشتر از آنکه سازوکاری برای پاسخگویی به ابهام باشد ، نوعی نگرش حسابداران یا امری ذهنی است . احتمالاً اگر تردید جدی در مورد ارزشگذاری یک قلم وجود داشته باشد ، محافظه کاری به بازی گرفته می شود ، اما این تمام موضوع نیست ، محافظه کاری نگرش حسابداران در مورد تمام جنبه های حسابداری است.

۲-۲-۱-۶ دفاع از محافظه کاری
بطور طبیعی مدیران و مالکان گرایش دارند که نسبت به واحد تجاری بیش از اندازه خوشبین باشند . این خوشبینی زیاد موجب می شود که دارایی ها و درآمدها زیادتر بیان شود . نوشداروی لازم برای این خوشبینی بیش از حد ، محافظه کاری است . کارول دواین^[۲۶] استدلال می کند که فرو نشاندن خوشبینی و القاء بدبینی مشکل است. خوشبینی ایجاد شده بوسیله یک ریال سود بیشتر از بدبینی ایجاد شده بوسیله یک ریال زیان است. پیامد های خوشبینی بیش از اندازه وخیم تر از پیامدهای بدبینی بیش از اندازه است. تحمل یک زیان واقعی در اثر تخمینی بیش از حد خوش بینانه نسبت به از دست دادن فرصت کسب سود ناشی از ارزشگذاری بیش از حد بدبینانه ، جدی تر است زیرا احتمالاً سرمایه گذاران ، حسابرس را برای زیان های بیش از اندازه بیان شدن ارزش خالص دارایی ها و نه کمتر از اندازه بیان شدن ارزش خالص دارایی ها مورد تعقیب قانونی قرار می دهند. حسابدار ممکن است مرتکب یکی از این دو اشتباه شود : اول رد اطلاعاتی که بعداً پی برده می شود درست است و دوم پذیرفتن اطلاعاتی که متعاقباً دریافت می شود که نادرست است . این اشتباهات مشابه اشتباهات تجزیه و تحلیل آماری است که به موجب آن اشتباه نوع اول ، رد فرضیه ای است که درست است و اشتباه نوع دوم پذیرش فرضیه ای که نادرست است. اشتباه دوم ، در حسابرسی «ریسک حسابرس» نامیده می شود. زیرا اگر حسابرس قضاوت کند که چیزی درست است در صورتی که نادرست باشد پیامدهای آن جدی تر از عکس آن است.
دواین استدلال می کند چنانچه حسابرس اقلامی را بپذیرد که نادرستند به احتمال زیاد به سرمایه گذاران زیان می رساند. با شناخت وجود این دو نوع ریسک می توان گفت که محافظه کاری با تجزیه و تحلیل احتمالات آماری مطابقت دارد و بنابراین راه منطقی رویارویی با ابهام است. استفاده کنندگان ، بخصوص اعتبار دهندگان نیاز دارند که بدانند وضعیت مالی واحد تجاری حداقل همان چیزی است که در صورت های مالی ارائه شده است. آنها نیاز به حاشیه ایمنی دارند تا خود را در مقابل تبعات منفی محافظت کنند. با وجود انتقادها ، طرفداران عقیده دارند که کماکان از محافظه کاری در عمل پیروی می شود. زیرا سال ها تجربه به حسابداران نشان داده که محافظه کاری میثاقی محتاطانه و مفید در محیطی پر از ابهام است.
۲-۲-۲ مروری بر ادبیات مربوط به ریسک ورشکستگی
۲-۲-۲-۱ تعریف ورشکستگی
ورشکستگی مقوله ای تقریباً باستانی است و به همین میزان هم شایع می باشد. ورشکستگی ممکن است در یک مغازه خرده فروشی کوچک که قادر به ایفای تعهد اجاره اش نیست و به همین دلیل بسته می شود و یا در یک شرکت تولیدی بزرگ به دلیل نداشتن نقدینگی مطلوب و زیان های مستمر سالانه رخ دهد .
حسابداران باید عللی را که ورشکستگی را پدید می آورند به خوبی درک کنند زیرا آنها می توانند قبل از وقوع ورشکستگی مدیریت را از آن آگاه کنند و راه حل هایی برای پیشگیری ارائه نمایند.
در ادبیات مالی واژه های متفاوتی برای ورشکستگی وجود دارد که برخی از آنها عبارتند از : وضع نامطلوب مالی ، شکست ، عدم موفقیت واحد تجاری ، وخامت ، عدم قدرت پرداخت دیون و غیره.
۲-۲-۲-۲ ماهیت ورشکستگی
بی شک همه واحد های تجاری برای رسیدن به موفقیت برنامه ریزی می نمایند و عملیات خود را نیز به سمت برنامه های خود رهبری می کنند اما بعضی از آنها برای رسیدن به اهداف خود دست به عملیات ریسک آور و خطرناکی می زنند که می تواند به ورشکستگی منتهی شود .
و همین جنبه غیر منتظره بودن ورشکستگی ، آن را خطرناکتر می سازد . در هر صورت همه واحد های تجاری که تداوم فعالیت ندارند ورشکسته تلقی نمی شوند ، زیرا بعضی از آنها با وجود عدم تداوم فعالیت به اهداف خود دست یافته اند.
۲-۲-۲-۳ دلایل ورشکستگی
تعیین دلیل یا دلایل دقیق ورشکستگی و مشکلات مالی در هر مورد خاص کار آسانی نیست . و در اغلب موارد دلایل گوناگونی با هم منجر به پدیده ورشکستگی می شوند . طبق تحقیق دان و براد استریت دلایل اصلی ورشکستگی مشکلات مالی و اقتصادی می باشد .
نیوتن (۱۹۹۸) دلایل ورشکستگی را به طور کلی به دو دسته درون سازمانی و برون سازمانی تقسیم کرده است. از نظر وی دلایل برون سازمانی عبارتند از :
۱- ویژگیهای سیستم اقتصادی ۲- رقابت ۳- تغییرات در تجارت و بهبودها و انتقالات در تقاضای عمومی ۴- نوسانات تجاری ۵- تأمین مالی ۶- تصادفات
وی عوامل درون سازمانی ورشکستگی واحدهای تجاری را عواملی می داند که می توان با برخی اقدامات واحد تجاری از آنها جلوگیری کرد و اغلب آنها ناشی از تصمیم گیری غلط است و مسئولیت آنها را باید مستقیماً متوجه خود واحد تجاری دانست. این عوامل عبارتند از : ایجاد و توسعه بیش از اندازه اعتبار ، مدیریت ناکارا ، سرمایه ناکافی ، خیانت و تقلب.
جوناآیابئی^[۲۷] نیز شاخص های نشان دهنده ورشکستگی شرکت ها را به این صورت تقسیم کرده است:
کاهش سود نقدی ، بستن کارخانه ها یا شعبه های شرکت ، زیانها ، زیاد بودن فصول کم کاری و توقف عملیات ، استعفای مدیران ارشد ، افت قیمت سهام.
۲-۲-۲-۴ مراحل ورشکستگی
نیوتن (۱۹۹۸) مراحل نامطلوب شدن وضع مالی شرکت را به دوره نهفتگی ، کسری وجه نقد ، نبود قدرت پرداخت دیون مالی یا تجاری ، نبود قدرت پرداخت دیون کامل و در نهایت ورشکستگی تقسیم کرد . اغلب ورشکستگی ها از این مراحل پیروی می کنند اما برخی شرکت ها ممکن است بدون طی همه مراحل به ورشکستگی کامل برسند.
در مرحله نهفتگی ممکن است یک یا چند وضعیت نامطلوب بطور پنهانی برای واحد تجاری وجود داشته باشد بدون اینکه فوراً قابل شناسایی باشد مثلاً تغییر در تقاضای تولید ، استمرار افزایش در هزینه های سربار ، منسوخ شدن روش های تولید و… از این عوامل هستند . زیان اقتصادی اغلب در دوره نهفتگی رخ می دهد و همچنین بازده دارایی ها سقوط می کند . کشف مشکل در این مرحله بهترین وضع برای شرکت است . و همینطور ممکن است راه حل های آسانتری که در این مرحله مؤثر است در مراحل بعد پاسخگو نباشد و همچنین کشف و رفع مشکل در این مرحله اعتماد عمومی را دستخوش تزلزل نخواهد کرد . برطرف کردن مشکل در مراحل بعد باعث کاهش اعتماد عمومی به شرکت خواهد شد و در نتیجه دسترسی به وجوه دشوارتر می شود و شاید شرکت ناچار به رد پروژه های سودآور شود.
مرحله کسری نقد وقتی شروع می شود که شرکت برای اولین بار برای ایفای تعهدات جاری یا نیاز فوری خود به وجه نقد دسترسی نداشته باشد . اگر چه ممکن است دارایی های فیزیکی شرکت چند برابر نیازش باشد و سابقه سودآوری کافی هم داشته باشد. مسئله این است که دارایی ها به اندازه کافی قابل نقد شدن نیستند و سرمایه حبس شده است.
در مرحله نبود قدرت پرداخت دیون مالی یا تجاری ، شرکت می تواند وجه کافی را از کانال های مصرف بدست آورد و ابزارهای مناسب در اختیار مدیریت است مثلاً استفاده از افراد حرفه ای مالی یا تجاری ، کمیته اعتبار دهنده و تجدید ساختار در تکنیک های تأمین مالی . از طریق این روشها می توان مشکل را در این مرحله شناسایی و برطرف کرد.
در مرحله نبود قدرت پرداخت دیون کامل شرکت رو به نابودی رفته است . کل بدهی ها از ارزش دارایی ها ی شرکت بیشتر است و شرکت نمی تواند از ورشکستگی کامل خود اجتناب کند.
۲-۲-۳ بررسی قانون ورشکستگی در برخی کشورها
نتایج حاصل از تحقیقات در مورد علل ورشکستگی در بسیاری کشورهای سراسر جهان متفاوت است. ازجمله : لاپورتا^[۲۸] ، لوپز^[۲۹] ، دی سیلانز^[۳۰] ، اشلیفر^[۳۱] و ویشنی^[۳۲] (۱۹۹۹) اختلافات بین کشورها در نوع قوانین ، مقررات و اجرای آن در مورد روش های ورشکستگی را بررسی کردند . نتایج یافته های آنها نشان می داد که کشورهای دارای سیستم قضایی قویتر و حفاظت از سرمایه گذار ، بازارهای اعتبار را تشویق می کنند. کلاسنس^[۳۳]، جانکو^[۳۴] و کلاپر^[۳۵] (۲۰۰۲) دریافتند که در یک نمونه از کشورهای آسیای شرق بستانکاران بیشتر در معرض تحمل هزینه های ورشکستگی هستند (کلاسنس و دیگران ۲۰۰۰).
کلاپر (۲۰۰۱) ۳۷ کشور و داده های قانونی ، مالی و سایر مشخصه های آنها را که بر ورشکستگی قانونی شرکت ها تأثیر می گذارد بررسی کرد ، وی دریافت که اگر کارایی سیستم قضایی بالا باشد ، حقوق بستانکاران در کشور ، قوی ، سیستم مالی بازارگرا و روابط بانکی ضعیفتر باشد ، ورشکستگی های قانونی شرکت ها بیشتر خواهد بود.
۲-۲-۴ بررسی قانون و ورشکستگی ایران
طبق ماده ۱۴۱ لایحه اصلاحیه قسمتی از قانون تجارت مصوب سال ۱۳۴۷ وظایف شرکت در صورت ورشکستگی به شرح زیر بیان شده است :
اگر بر اثر زیان های وارده حداقل نصف سرمایه شرکت از میان برود ، هیئت مدیره مکلف است بلافاصله مجمع عمومی فوق العاده صاحبان سهام را دعوت نماید تا موضوع انحلال یا بقای شرکت مورد شور و رأی واقع شود. هر گاه مجمع مزبور رأی به انحلال شرکت ندهد باید در همان جلسه و با رعایت مقررات ماده ۶ این قانون ، سرمایه شرکت را به مبلغ سرمایه موجود کاهش دهد. در صورتی که هیئت مدیره بر خلاف این ماده به دعوت مجمع عمومی فوق العاده مبادرت نکند و یا مجمعی که دعوت می شود نتواند مطابق مقررات قانونی منعقد گردد هر ذینفع می تواند انحلال شرکت را از دادگاه صلاحیتدار درخواست کند.
طبق قانون تجارت ، شرکت ورشکسته شرکتی است که دارای زیان انباشته حداقل به میزان نصف کل سرمایه شرکت باشد. در این صورت باید مجمع عمومی فوق العاده تشکیل و در مورد انحلال یا ادامه فعالیت شرکت تصمیمگیری شود بنابراین قانون از ذینفعان و بخصوص اعتبار دهندگان حمایت اندکی می کند و شرکت را در مورد بقا یا انحلال مخیر می داند. در حالیکه امکان از دست رفتن کل سرمایه آنها بر اثر این تصمیمگیری وجود دارد. از طرف دیگر حتی تعریف ورشکستگی شرکت هم مبتنی بر منافع سهامداران بوده معیار را زیان انباشته و سرمایه اسمی می داند. قدرت پرداخت دیون شرکت به عنوان معیاری که برای تعیین وضع مالی شرکت و تداوم فعالیت آن نقش کلیدی دارد ، در قانون در نظر گرفته نشده است (منصور ،۱۳۷۹).
با این حال، ماده ۱۴۳ تا حدودی بر منافع اعتبار دهندگان (یا صاحبان دین) تکیه کرده است در این ماده تصریح می گردد:
در صورتی که شرکت ورشکسته شود یا هنگام انحلال معلوم شود که دارایی شرکت برای تأدیه دیون آن کافی نیست دادگاه صلاحیتدار می تواند به تقاضای هر ذینفع ، هریک از مدیران و یا مدیر عاملی را که ورشکستگی شرکت یا کافی نبودن دارایی شرکت به نحوی از انحاء ، معلول تخلفات او بوده منفرداً یا متضامناً به تأدیه آن قسمت از دیون که پرداخت آن از دارایی شرکت ممکن نیست ، محکوم کند (منصور،۱۳۷۹).
طبق این ماده شکایت از مسئولان ورشکستگی شرکت منوط به عدم قدرت پرداخت دیون است و به طور ضمنی این معیار در نظر گرفته شده است. علاوه بر این در ماده ۴۱۲ قانون فعلی نیز مختصراً به تأدیه دیون اشاره شده است در قسمتی از این ماده آمده است : ورشکستگی تاجر یا شرکت تجاری در نتیجه توقف از تأدیه وجوهی که بر عهده اوست حاصل می شود (منصور،۱۳۷۹).
در پیش نویس لایحه اصلاح قانون تجارت که در جریان تصویب است طبق ماده ۸۳۵ تشخیص سازمانی به نام سازمان بازسازی ، ملاک ادامه فعالیت طبق ضوابط بازسازی قرار گرفته است. در حالی که در قانون فعلی ناتوانی از پرداخت دیون ملاک ورشکستگی شناخته شده است.
در ماده ۸۳۵ آمده است : تاجری که توانایی پرداخت دیون خود را ندارد ولی ، به تشخیص سازمان بازسازی قادر به ادامه فعالیت تجارتی است مشمول بازسازی قرار می گیرد.
مشمولان این ماده مکلفند ظرف مدت ۳۰ روز از تاریخ شروع توقف در پرداخت دیون ، درخواست رسیدگی به سازمان بازسازی تسلیم نمایند. (ماده۸۳۶) یکی از تسهیلات قانون جدید برای اشخاص حقیقی و حقوقی در شرف ورشکستگی ، ایجاد یک مرحله میانی بنام بازسازی به منظور تأمین حقوق طلبکاران ضمن نظارت در ادامه فعالیت اجرایی و مالی شرکت یا تاجر جهت مساعدت و جلوگیری از ورشکستگی قطعی است ، که نکته حائز اهمیتی است که در قانون جدید مورد توجه قرار گرفته و آثار مثبت اقتصادی خواهد داشت.
همانطور که ملاحظه شد ورشکستگی تجاری ممکن است دلایل متعددی داشته باشد. در کشورهای توسعه یافته این مقوله از طریق سیستم های قانونی مورد توجه و نظارت قرار می گیرد اما در کشور های که ثبات تجاری و اقتصادی کمتر است، احتمال ورشکستگی بیشتر می شود ، خصوصاً اگر قانون نیز حمایت اندکی از ذینفعان ورشکستگی انجام دهد.
بنابراین لازم است روشی انتخاب شود که وضعیت مالی شرکت را ارزیابی کند ، ولی از آنجا که هیچ یک از روش های ارزیابی عملکرد در دنیا مدل کاملی ارائه نمی دهد و همواره در کنار یک مدل پیش بینی ، نیاز به قضاوت حرفه ای تصمیم گیرنده نیز می باشد ، اتکا به یک مدل پیش بینی ورشکستگی همیشه منتهی به تصمیم صحیح از طرف گروه های ذینفع نمی شود.
در مورد ورشکستگی در کشور ما کار علمی و قانونی اندکی انجام شده است و با توجه به شکوفایی هر چه بیشتر اقتصاد و تجارت در ایران ، آینده راه فراخی برای وقوع ورشکستگی های تجاری فراهم می سازد این در حالی است که هنوز تعریف شفاف و کاملی از ورشکستگی در کشور ما وجود ندارد.
۲-۳ بخش دوم : پیشینه تحقیق ۲-۳-۱ تحقیقات خارجی
واتز و زیمرمن در سال ۱۹۷۸ در مقاله ای تحت عنوان ” به سوی یک تئوری اثباتی عوامل مؤثر بر استانداردهای حسابداری”^[۳۶] به بررسی رابطه بین اندازه شرکت و محافظه کاری پرداختند آن ها به این نتیجه رسیدند که بین این دو رابطه منفی معنادار وجود دارد. آن ها معتقدند که شرکت هایی که با هزینه های سیاسی بالا مواجه هستند تمایل زیادی به استفاده از رویه های محافظه کارانه حسابداری دارند.
شاید بتوان باسو (۱۹۹۷) را اولین پژوهشگری دانست که به منظور اندازه گیری محافظه کاری در گزارش های مالی به پژوهش تجربی پرداخت . وی تلاش کرد محافظه کاری را با توجه به نتیجه آن اندازه گیری کند. او برای تحقق این موضوع چنین استدلال کرد که میان تأثیر اخبار خوشایند و اخبار ناخوشایند ارتباط معنی داری وجود دارد او از بازدهی سهام به منظور تشخیص اخبار خوشایند و ناخوشایند بهره جست. به عبارت روشن تر ، او میزان رابطه میان سود حسابداری و نوع اخبار منتشر شده از سوی بازار را معیاری برای اندازه گیری محافظه کاری دانست. نتایج بررسی باسو نشان داد که اخبار ناخوشایند نسبت به اخبار خوب با سود دوره جاری و اخبار خوب نسبت به اخبار خوشایند ، با سود دوره های آتی همبستگی بیشتری دارد.
باسو(۱۹۹۷) در تخمین شاخص محافظه کاری، رابطه بین عایدات و بازده سهام را از طریق رگرسیون بررسی نمود او دریافت در شرکت هایی که بازده سهام آنها منفی است بازده سهام همبستگی بیشتری با عایدات دارد تا در شرکت هایی که بازده سهام آنها مثبت است . باسو دریافت در دوره هایی که دعاوی قضایی در امریکا افزایش یافته محافظه کاری نیز افزایش یافته است.
پنمن و ژنگ^[۳۷] (۲۰۰۰) کیفیت سود را در قالب تغییر در حسابداری محافظه کارانه شرکت بیش از یک دوره تعریف کردند . فرضیه آنها این بود که اختلاف بین خالص دارایی های گزارش شده با بهره گرفتن از حسابداری محافظه کارانه و خالص داراییهایی که با بهره گرفتن از حسابداری کمتر محافظه کارانه گزارش می شود ، اندوخته های سود ۱۷ برابر است . آنها دریافتند که درجه محافظه کاری تعریف شده به عنوان نسبت اندوخته های سود به دارایی های عملیاتی بر اساس کیفیت سود به تغییر در درجه محافظه کاری طی زمان بستگی دارد.
گیولی و هین^[۳۸] (۲۰۰۰) طی تحقیقی نشان دادند ، سودآوری در طی ۴ دهه گذشته ، در امریکا کاهش یافته است. اما این کاهش ، موجب کاهش جریانات نقدی نشده است. نتایج تحقیق آنها به این موضوع اشاره دارد که شناخت زیان نسبت به سود زودتر انجام می شود و میزان محافظه کاری غیرشرطی و گزارش زیان به ۳۵ درصد در گزارشگری مالی امریکا افزایش یافته است.
در تأیید عقیده واتز و زیمرمن ، احمد و همکاران^[۳۹] (۲۰۰۲) نشان دادند که شرکت های بزرگ از روش های حسابداری محافظه کارانه بیشتری نسبت به سایر شرکت ها استفاده می کنند، همچنین نتایج تحقیق آنها نشان داد که اگر تضاد منافع میان وام دهندگان و سهامداران در تقسیم سود وجود داشته باشد، مدیران شرکتهای وام گیرنده ، اشتیاق بیشتری به استفاده از رویه های محافظه کارانه حسابداری دارند.
واترز(۲۰۰۳) معتقد است که اگر قراردادهای شرکت با گروهای مختلف مانند سرمایه گذاران و اعتباردهندگان بر اساس ارقام حسابداری تنظیم شود آنگاه به علت وجود تضاد منافع میان مدیران و آن گروه ها ، مدیران شرکت ها سعی خواهند کرد تا با انجام رفتارهای جانبدارانه، آن ارقام را به نفع خود دستکاری نماید . مثلاً سود و دارایی ها را افزایش و بدهی ها را کاهش می دهند . در این میان محافظه کاری به عنوان یک مکانیزم قراردادی مؤثر از طریق به تأخیر انداختن شناخت سود و دارایی و شناخت به موقع زیان و بدهی ، رفتار جانبدارانه مدیر را خنثی می کند.
بیور و راین (۲۰۰۵) دو نوع از محافظه کاری ( شرطی و غیر شرطی ) را مورد بحث و بررسی قرار دادند. محافظه کاری غیرشرطی به هیچ نوع اخبار اقتصادی وابستگی ندارد ، به عنوان نمونه ، می توان شناسایی هزینه های تحقیق و توسعه را به عنوان هزینه دوره نام برد . در عوض محافظه کاری شرطی تحت تأثیر اخبار اقتصادی است . به عنوان نمونه ، می توان به قاعده اقل بهای تمام شده یا قیمت بازار اشاره کرد که بر اساس آن حسابداران ارزش موجودی کالا را کاهش می دهند زمانی که بهای تمام شده موجودی کالا بیش از قیمت های جاری بازار است اما زمانیکه قیمتهای بازار کم است بهای تمام شده را افزایش نمی دهند. بر اساس این مفاهیم بال و همکارش به صورت تجربی نشان دادند که درجه محافظه کاری شرطی که براساس تفاوت زمانی شناسایی اخبار بد در سود نسبت به اخبار خوب اندازه گیری می شود در شرکت ها با درجه زیادی از محافظه کاری غیر شرطی، که بر اساس نسبت های قیمت سهام اول دوره به ارزش های دفتری اندازه گیری می شود کمتر است.
گارسیا و همکاران^[۴۰] (۲۰۰۶) به رابطه ای معکوس بین محافظه کاری و هزینه سرمایه دست یافتند. آنها دریافتند که محافظه کاری ، ریسک شرکت و در نتیجه هزینه سرمایه را کاهش می دهد . نتایج پژوهش آنها نشان داد که مدل های قبلی اندازه گیری محافظه کاری حسابداری که رابطه میان محافظه کاری و هزینه سرمایه را بررسی می نمودند ، هرچند از نظر تئوری صحیح هستند اما خطاهایی نیز دارند.
کلین و مارکوآرت^[۴۱] (۲۰۰۶) نشان دادند که رابطه ای مستقیم میان افزایش محافظه کاری غیرشرطی و افزایش زیان دهی شرکت ها وجود دارد. آنها به بررسی شرکت های آمریکایی طی یک دوره ۵۰ ساله (نیمه دوم قرن بیستم) پرداختند و به رابطه مستقیمی میان محافظه کاری و زیان دهی شرکت ها دست یافتند و نتایج پژوهش گیولی و هین را تأیید نمودند.

منظور از سطوح فضاي سبز شهري کلية پارک ها، فضاهاي سبز، ميدان هاي بازي و اماکن ورزشي بدون سقف، فضاهاي سبز کنار جاده ها و منازل، همچنين ميادين بزرگ را مي توان نام برد. طراحي سطوح فضاي سبز در شهرها بايد به صورتي انجام پذيرد که کلية شهر را در بر گيرد، به صورتي که هر منطقه از شهر و محله هاي آن از فضاي سبز برخوردار باشند و افراد آن منطقه يا محله بتوانند با طي نمودن يک فاصلة نسبتاً کوتاه (400 متر) به فضاي سبز دسترسي داشته باشند(سيد صدر،164:1369).
سازگاری این کاربری با پایگاه های پشتیبانی مدیریت بحران بسیار واضح و روشن می باشد (مسائلی، 1375: 192) مثلا در عملیات امداد و نجات پس از وقوع بحران پایگاه هایی که در مجاورت فضای سبز قرار گرفته اند اگر با کمبود جا و فضا مواجه شوند می توانند فضای سبز مجاور خود نیز استفاده کنند و از این فضاها نیز به عنوان یک کاربری پشتیبانی مدیریت بحران استفاده شود.
بر اساس مطالعات بررسي هاي وزارت مسکن و شهرسازي، سرانة متعارف و قابل قبول فضاي سبز شهري در شهرهاي ايران بين 7 تا 12 متر مربع براي هر نفر است که در مقايسه با شاخص تعيين شده از سوي محيط زيست سازمان ملل متحد (20تا 25 متر مربع براي هر نفر)، رقم کمتري است.
در شهر سميرم با توجه به نقشة زير تعداد فضاهاي سبز بسيار بسيار کمتر از حد معمول است (البته بدون در نظر گرفتن باغات و مزارع داخل شهر).
کل مساحت فضاي سبز در شهر سميرم 21549 متر مربع (15/2 هکتار) است. اگر اين ميزان را با در نظر گرفتن باغات حساب کنيم، تقريباً اين کاربري 2/0 درصد و اگر بدون در نظر گرفتن مساحت باغات حساب کنيم 3/0 درصد از فضاي کالبدي شهر را در بر گرفته است، که نسبت به استانداردهاي شهري سطح بسيار بسيار کمي را اشغال کرده است.
سرانة اين کاربري در شهر سميرم 8/0 متر مربع مي باشد که ميزان بسيار ناچيزي مي باشد.
4-3-1-4 کاربری فرهنگی
در این پژوهش این معیار (فرهنگی)، کاربری مذهبی را نیز شامل می شود که به دلیل ازدیاد معیارها این دو را تحت یک عنوان بیان کرده ایم.
همانگونه که می دانیم وذکر شد این معیار از معیارهای سازگار با پایگاه های پشتیبانی مدیریت بحران معرفی شد و همجواری آن با این پایگاه ها اجتناب ناپذیر است (مسائلی، 1375: 192).
اين کاربري شامل کتابخانه ها، سينما، کانون هاي پرورش فکري،مجموعه هاي فرهنگي و مذهبی و غيره مي‌شود.
کاربري فرهنگي – مذهبی در شهر سميرم مساحتي حدود 33721متر مربع (3.3 هکتار) از شهر را در بر گرفته است. سرانة اين کاربري در اين شهر حدود 3/1متر مربع مي باشد.
4-3-1-5 کاربری ورزشی
هماهنگي تأسيسات ورزشي با فضاهاي سبز و پارک ها، به بسط بهتر اين دو فضاي شهري مي انجامد. در بعضي از کشورها، سرانة فضاهاي ورزشي نسبت به انواع محيط هاي ورزشي براي گروه‌هاي سني مختلف، تا 8 متر مربع در مقابل هر ساکن شهري مي رسد. براي شهرهاي ايران، سرانة 4 متر مربع با توجه به تأسيات ورزشي کودکان تا 7 سال، و کودکان 7 تا 14 سال و نوجوانان، جوانان و بزرگسالان پيشنهاد مي گردد (شيعه،179:1387).
این کاربری نیز مانند کاربری های ذکر شده، از کاربری های سازگار و همجوار با پایگاه های پشتیبانی مدیریت بحران محسوب می شود( مسائلی، 1375: 192).
اين کاربري در شهر سميرم مساحتي حدود 23643 متر مربع (36/2 هکتار) را در بر گرفته است.که تقريباً حدود 26/0 درصد با لحاظ کردن مساحت باغات و حدود 39/0 درصد بدون لحاظ کردن مساحت باغات از فضاي کالبدي شهر را به خود اختصاص داده است. سرانة اين کاربري در شهر سميرم حدود 9/0 متر مربع مي باشد که نسبت به استانداردهاي عمومي ميزان کمي را نشان مي دهد.
4-3-1-6 آتش‌نشانی
به مکان‌هایی اطلاق می شوند که صرفاً وظیفه‌ی اطفای حریق را برعهده داشتند ولی به دلیل پیشرفت فناوری و نیاز جامعه به ایمنی به مرور زمان کلیه عملیات نجات درون شهری اعم از اطفای حریق و عملیات امداد و نجات در زمان وقوع حوادث غیر مترقبه همچون زلزله، سیل و جزء اینها در زمره وظایف امدادگران آتش نشانی قرار گرفت. این امر خود به مقوله هایی همچون محل و تجهیزات ایستگاه های آتش نشانی و همچنین قابلیت کارکنان آن نیز مربوط می شود (نشست مدیران سازمان های آتش نشانی کشور، 1381: 93).
ایستگاه های آتش نشانی از جمله عناصر و کاربری های خدماتی، اورژانسی شهرها می باشند که نقش مهم و حیاتی در حفاظت از جان و مال مردم در برابر حوادث مختلف، بالاخص آتش سوزی دارند (تشکر، 1378: 7).
خدمات رسانی به موقع و مطمئن توسط ایستگاه های آتش نشانی بیش از هر چیز دیگر مستلزم استقرار آنها در مکان های مناسب با ضوابط و استانداردهای مطلوب است که بتواند در اسرع وقت و بدون مواجه شدن با موانع و محدودیت های محیط شهری از یک طرف و یا ایجاد حداقل آثار منفی بر روی زندگی ساکنان شهر از طرف دیگر به محل حادثه رسیده و اقدامات اطفاء و امداد را به انجام برسانند (آقابابایی، 1388: 38).
هدف اصلی تأسیس ایستگاه‌های آتش نشانی تأمین بخشی از امنیت شهر در راستای اهداف از قبل تعیین شده آنها می باشد (عادلی و دیگران، 1386: 1).
نزدیکی به شریان های اصلی و خیابان های با عرض بیش از 15 متر، دسترسی به شبکه آبرسانی شهری، نزدیکی به مراکز آموزشی، مراکز درمانی، مراکز اداری، مراکز تجاری، مراکز جمعیتی متراکم، مراکز فرهنگی و مذهبی، هتل ها و مهمانسراها، سینماها و شهربازی، نزدیکی به جایگاه های توزیع سوخت، انبارها، مراکز صنعتی و نزدیک بودن به تأسیسات شهری از عوامل و معیارهای مؤثر در مکان یابی مراکز آتش نشانی می باشد (ملک و دیگران،1387: 4).
سازگاری ایستگاه های آتش نشانی با پایگاه های امداد و نجات نیز کاملا واضح است و همجواری این کاربری با پایگاه ها باید رعایت شود.
شهر سمیرم هم اکنون دارای یک ایستگاه آتش نشانی می باشد. مساحت ایستگاه آتش نشانی در شهر سمیرم 2324 متر مربع می باشد. بر اساس یک ضابطه کلی و عمومی در مقابل هر 50000 نفر جمعیت باید یک ایستگاه آتش نشانی وجود داشته باشد (وزارت کشور، 1381: 1) در کتاب شیعه آمده است که در مقابل هر 10000 نفر از جمعیت شهر بایستی یک ایستگاه آتش نشانی وجود داشته باشد و همچنین شعاع دسترسی به هر یک از مراکز آتش نشانی 2 تا 3 کیلومتر است (شیعه، 1387: 177). شعاع دسترسی به مسافتی گفته می شود که یک ماشین آتش نشانی با سرعت متوسط 35 کیلومتر در مدت زمان بین 35 دقیقه بتواند محل حادثه را سرویس دهی نماید که این شعاع بین 5/1 تا 2 کیلومتر می باشد( پوراسکندر، 1381: 58). سرانه این کاربری در شهر سمیرم 09/0 متر مربع می باشد که این میزان از استانداردهای معمول بیشتر می باشد.
4-3-1-7 آموزشی
فاصلة مناسب و حوزة خدماتي واحدهاي آموزشي به نسبت واحدهاي مسکوني 200 تا 300 متر براي کودکستان، 500 تا 700 متر براي دبستان و 1500 تا 2000 متر براي راهنمايي و دبيرستان پيشنهاد شده است (ضوابط و معيارهاي ساختمان هاي آموزشي در ايران – دفتر فني وزارت آموزش و پرورش – نشرية شماره 1).
همچنين حداکثر طبقات ساختماني کودکستان 1 طبقه، دبستان 1 تا 2 طبقه، مدرسة راهنمايي 1 تا 3 طبقه، و دبيرستان 1 تا 3 طبقه است (شيعه، 174:1378).
مکان هاي آموزشي نيازمند انواع مختلف دسترسي ها به صورت سواره و پياده مي باشند. اين نيازها بر اماکن استقرار فضاي آموزشي تأثير مي گذارد. چنانچه، مکان آموزشي بدون در نظر گرفتن نحوة دسترسي ايجاد شده باشند، نه تنها از جنبة ايمني که مهم ترين جنبة آن محسوب مي شود، آسيب پذير بوده و سلامت دانش آموزان را در آمد و شد مورد تهديد قرار مي دهد، بلکه از نظر کاهش مسايل شهري همچون ترافيک نيز موفق نخواهد بود (صفر نژاد،13:1388).
بر اساس استانداردهاي منتج از دفتر فني وزارت آموزش و پرورش، استاندارد آموزشي شهري به نسبت هر ساکن شهري و بر حسب تقسيم بندي هاي داخلي شهر ها به قرار زير است:
کودکستان در سطح محلة کوچک حدود 8/0 متر مربع
دبستان در سطح محله حدود 5/1 متر مربع
مدرسة راهنمايي در سطح ناحية شهري حدود 2/1 متر مربع
دبيرستان در سطح ناحية شهري 9/0 متر مربع
جمع استانداردهاي آموزشي نسبت به هر ساکن شهري حدود 4/4 متر مربع (شيعه، 175:1387).
این کاربری جمعا 159149 متر مربع (9/15 هکتار) از مساحت شهر را به خود اختصاص داده است. سرانه این کاربری در شهر سمیرم 6/6 متر مربع می باشد، که این میزان در شهر سمیرم بیشتر از سرانه استاندارد می باشد.
در این تحقیق کاربری آموزشی نیز جزء زیر معیارهای معیار سازگاری قرار گرفته است واین کاربری سازگار با پایگاه های پشتیبانی مدیریت بحران محسوب می شود (مسائلی، 1375: 192).
4-3-2 معرفی زیرمعیارهای ناسازگار
در این پژوهش کاربری‌های ناسازگار با پایگاه های پشتیبانی مدیریت بحران دو عنصر پمپ بنزین و CNG معرفی شده است.
4-3-2-1 جایگاه توزیع بنزین و گاز
اين دو کاربري در شهر سميرم مساحتي حدود 5618 متر مربع (5/0 هکتار)را در برگرفته است. در مورد اين کاربري، استاندارد 1/0 مترمربع نسبت به جمعيت شهري (حدود 20000 نفر) پيشنهاد مي شود (شيعه، 178:1387). با توجه به سرانة بالا، سرانة اين کاربري در شهر سميرم 2/0 متر مربع مي باشد که ميزان بيشتري را نشان مي دهد.
4-3-3 معیار دسترسی
از آنجا که شبکه معابر شهر اسکلت اصلی شهر را تشکیل می دهد، به طراحی شبکه ها اهمیت بسار ویژه داده شده و با بهره گرفتن از توان و تجربه کارشناس ترافیک مشاور نسبت به طراحی شبکه معابر اصلی و فرعی شهر اقدام گردیده است. این شبکه از نظام سلسله مراتبی برخوردار بوده و وظیفه و نقش هر گذر در سیستم ترافیکی شهر در آینده تعریف و مشخص شده است. استخوان‌بندی شهر سمیرم را دو محور شمالی – جنوبی و شرقی – غربی تشکیل می دهد که این دو محور با بهره گرفتن از گذرهای موجود شهر، ساماندهی گردیده و عمدتاً نقش محورهای خدماتی شهر را ایفا می نمایند. در محل تلاقی این دو محور در مرکز شهر، مرکز خدماتی بزرگ شهر شکل گرفته است (طرح جامع، 1379: 56).
در طرح جامع یک خیابان شریانی درجه یک با معرفی رینگ جنوبی در حد فاصل خیابان های قدس ( جاده حنا) و خیابان کرمانی ( جاده ونک) بوجود آمد تا سفرهای تولید شده در دهستان های جنوبی را از شرق به غرب و بالعکس و همچنین به داخل و خارج از شهر سمیرم هدایت نماید. این خیابان که عرض 36 متر دارد تنها خیابان شریانی درجه یک شهر سمیرم می باشد.
همانطور که در نقشه شماره 4-3 می بینید خیابان های شریانی درجه دو از میان خیابان های موجود شهر مشخص است، این خیابان ها جهت تقبل وطیفه برای پذیرش سفرهای ایجاد شده در سطح شهر و توزیع آنها به جمع وپخش کننده های موجود به مقداری تعریض نیاز داشت که در طرح شبکه معابر این تعریض ها به صورت تدریجی پیشنهاد شده است (طرح جامع، 1379: 67).

خیابان های محلی نیز در نقشه زیر نشان داده شده است.
نقشه4-3 طبقه بندی خیابان ها در شهر سمیرم

شما نمی‌توانید موارد درون زباله‌دان را ویرایش کنید. مورد را به بیرون از زباله‌دان منتقل و سپس آن را ویرایش کنید.

در یافته‌های تحلیلی این پژوهش، پس از کدگذاری باز و محوری، مفاهیم و مصادیق قربانی‌شدن از منظر زنان استخراج شد و پس از آن روابط بین متغیرها مورد مطالعه قرار گرفت. در زیر داده‌ها بر اساس مفاهیم اکتشافی ارائه می‌گردد. در این مبحث با عنایت به اینکه در مبحث قبل دسته‌بندی مبسوطی از انواع سبک‌زندگی ارائه شده‌است مثالهایی که از هر یک از موارد آورده می‌شود کنار مشخصات آن‌ ها سبک‌زندگیشان نیز نوشته خواهد شد و از نوشتن مشخصات ظاهری مثل وضعیت پوشش و آرایش وضعیت اعتقادی و‌ غیره صرف نظر شده‌است ولی در مواردی که نیاز به توضیح بیشتری احساس شد، توضیحات تکمیلی ارائه گردید. تا بتوان ارتباط مفاهیم و مصادیق قربانی‌شدن با سبک‌زندگی افراد درک کرد و مفصل‌بندی مفاهیم درست صورت گیرد. در نهایت در این مبحث نیز مانند مبحث قبل در پایان هر مطلب در یک جعبه جمع‌بندی ارائه شده و تقسیم‌بندی‌ای از مفاهیم و مقولات در سه سبک‌زندگی ارائه گردیده است. در واقع این جعبه‌های جمع‌بندی نقش مفصل‌بندی بین مفاهیم را ایفا می‌کند.
تعریف قربانی‌شدن
در تعریف زنان از مفهوم قربانی‌شدن، می‌توان به سیزده مفهوم اشاره کرد. زنان قربانی‌شدن را، به مثابه بی‌سرپرست شدن، اجبار به کاری یا چیزی، تجاوز جنسی، تعرض‌های کلامی‌و غیر‌کلامی، عدم‌اشتغال، محدودیت فردی یا جمعی و یا ساختاری، مطیع تصمیم دیگران بودن، گذشت کردن به خاطر خواسته دیگران یا به نوعی فدا شدن به خاطر دیگران، از دست دادن آبرو، خیانت، مورد سوء استفاده قرار گرفتن و مورد ظلم واقع شدن عنوان می‌کنند.
در ادامه پس از کدگذاری محوری اقدام به کدگذاری انتخابی شد. کدهای انتخابی استخراج شده شامل «آسیب‌هایی کلی در حوزه مسائل اجتماعی »،«سلب اختیارها و منابع»‌ از افراد و«حرمان^[۴۹] زندگی (برباد رفتن گذشته و آینده)» زنان می‌شد.
در توضیح این مفاهیم باید گفت که فرد از بی‌سرپرست شدن، از دست دادن آرزوها و گذشت کردن به خاطر خواسته دیگران یا فدا شدن به خاطر دیگران احساس می‌کند گذشته و آینده‌اش کلا بر باد فنا رفته و در واقع به قابلیت‌هایی که تحت عنوان یک انسان می‌توانست دست یابد دست نیافته است لذا تعریف قربانی را اینگونه مطرح می‌کند. همچنین در خصوص سلب منابع و اختیارها باید گفت فرد وقتی به اجبار کاری یا چیزی را انجام می‌دهد و یا مجبور است مطیع دستور دیگران باشد و یا به واسطه عدم‌اشتغال دچار محدودیت‌هایی می‌شود و یا به واسطه قوانین دچار محدودیت‌های ساختاری شده و یا با توجه به محدودیت‌های خانوادگی، محدودیت‌هایی که یک فرد مثل شوهر یا برادر یا پدر برایش ایجاد می‌کند؛ دچار سلب اختیارها و منابع شده و خود را قربانی آن می‌داند. از نظر چنین فردی قربانی مفهومی ‌غیر از سلب اختیارها و منابع نخواهد داشت. در بسیاری موارد نیز قربانی‌شدن مساوی با آسیب‌های حوزه جرم‌شناسی تعریف شده‌است. به‌طوری که تجاوز جنسی، تعرض‌های کلامی‌و غیر‌کلامی، مورد ظلم واقع شدن، مورد خیانت واقع شدن و آسیب دیدن به هر شکلی که فرد مقصر نباشد در آن قرار می‌گیرند.

با توجه به مطالب یاد شده می‌توان گفت از نظر زنان قربانی کسی است که به واسطه آسیب‌های حوزه جرم‌شناسی یا سلب منابع و اختیارها شده باشد و یا به واسطه عواملی گذشته و آینده‌اش برباد رفته باشد. آنچه در تمامی‌موارد تعاریف قربانی‌شدن به وضوح مشاهده می‌شود این است که شخص قربانی در قربانی‌شدن خود مقصر نبوده است و نا خودآگاه در ورطه قربانی‌شدن افتاده است.
پس می‌توان قربانی‌شدن را از منظر زنان چنین تعریف کرد:«قربانی‌شدن یک احساس است که با فرد می‌ماند و فرد خود را آسیب‌دیده شرایطی می‌داند که خود در آن دخالتی نداشته و قصوری از وی سر‌نزده و زندگی‌اش تحت تأثیر قرار گرفته است».
جدول شماره ۳۴٫ تعریف قربانی‌شدن